Najwcześniejsze, tudzież zarazem największe dzieła literatury indyjskiej ówczesny ściśle związane z hinduizme - począwszy od czasu Wed, od tego czasu piśmiennictwo sanskrycka (szczególnie dwójka eposy: Mahabharata dodatkowo Ramajana, ten największej rangi jest największym dziełem literatury światowej; również liczne Purany również księgi takie w charakterze Manusmryti), aż do literatury wewnątrz indyjskich językach lokalnych. Wczesnośredniowieczna piśmiennictwo tamilska wykazuje silne tendencje bhaktyjskie. Także liczne dzieła bengalskie są ściśle hinduistyczne - nie jest dozwolone przeskakiwać współczesnego poety, pisarza, noblisty bengalskiego - Rabindranatha Tagore, cieszącego się światowym autorytetem. Również literatury tworzone we wielu innych językach Indii, w charakterze marathi, telugu, malajalam. W różnych częściach subkontynentu indyjskiego powstawały translacja ważnych tekstów hinduistycznych (takich jako Ramajana) na języki lokalne.